Tłumaczenie uwierzytelnione i Apostille to dokumenty składane w zagranicznych lub polskich urzędach. Chociaż bardzo często są zestawiane razem, oznaczają zupełnie różne rzeczy. Zdarzają się sytuacje, gdy wyłącznie jedno z nich jest wymagane. Czym różnią się Apostille i tłumaczenie uwierzytelnione oraz są potrzebne oba?
Co to jest tłumaczenie uwierzytelnione oraz Apostille?
Tłumaczenie uwierzytelnione, nazywane również przysięgłym, sporządzane jest przez tłumacza przysięgłego. To oficjalny przekład dokumentu, posiadający moc prawną i uznawany przez sądy, urzędy oraz inne instytucje państwowe. Tłumaczenie uwierzytelnione musi być opatrzone pieczęcią i własnoręcznym podpisem tłumacza przysięgłego.
Apostille to urzędowe poświadczenie autentyczności dokumentu wystawiane przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych. Klauzula ta pozwala na legalne użycie polskiego dokumentu w innych krajach, będących stronami Konwencji haskiej z 1961 roku. Apostille nie jest tłumaczeniem, a jedynie potwierdzeniem autentyczności podpisu, pieczęci oraz charakteru, w jakim działa osoba, która złożyła podpis. Klauzulę można umieścić zarówno na dokumencie, jak i bezpośrednio na tłumaczeniu uwierzytelnionym.
Czym różni się tłumaczenie uwierzytelnione od Apostille?
Tłumaczenie uwierzytelnione i Apostille pełnią zupełnie inne funkcje. Uwierzytelniony przekład dokumentu potwierdza, że treść w języku obcym odpowiada dokumentowi źródłowemu. Natomiast klauzula Apostille sprawia, że dany dokument (np. polski akt urodzenia, dyplom ukończenia studiów czy zaświadczenie o niekaralności) może być przedstawiony w zagranicznym urzędzie w 120 państwach objętych Konwencją haską, bez konieczności jego dodatkowej legalizacji. Celem tłumaczenia jest zmiana języka dokumentu, podczas gdy apostille potwierdza wiarygodność organu wydającego dokument. Przekład wykonuje tłumacz przysięgły z odpowiednimi uprawnieniami, a Apostille wydaje Ministerstwo Spraw Zagranicznych.
Kiedy potrzebne jest tłumaczenie uwierzytelnione i Apostille?
W większości przypadków wystarcza tłumaczenie uwierzytelnione dokumentu, szczególnie w państwach należących do Unii Europejskiej.
Klauzula Apostille może być natomiast wymagana, gdy dokument ma być użyty w kraju spoza UE, który jest stroną Konwencji haskiej. Dotyczy to m.in. Wielkiej Brytanii, Ukrainy, Szwajcarii, Turcji, Brazylii, Republiki Południowej Afryki, Singapuru, USA, Kanady czy Australii.
Zwykle wcześniej uzyskuje się Apostille na oryginalnym dokumencie, a następnie całość przekazuje tłumaczowi przysięgłemu. Tłumacz przełoży nie tylko treść dokumentu, ale także klauzuli. Warto jednak zapytać docelową instytucję, czy Apostille jest konieczne. Dokładne wymagania zależą od konkretnego państwa oraz rodzaju dokumentu.
